de-reis

Debby? Wat doe jij nu eigenlijk? Werk je nog steeds online? Heb je een opdracht? Of doe je niks? Ben je nog steeds op reis? En zijn jullie nu in Nederland of in Italië? Die vragen heb ik in de afgelopen periode best vaak gekregen. En dus leek het mij nu tijd voor een update. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. En omdat ik vandaag mijn LinkedIn profiel heb aangepast met een nieuwe functie. Direct een mooi bruggetje van moeten naar ont-moeten.

Ont-moeten

Weet je nog? Die blog waarin ik schreef dat we na 7 weken alweer terug waren in Nederland? Dat onze reis voor onbepaalde tijd maar 7 weken duurde was een domper. Maar het voordeel van je huis verkopen met overwaarde en tijdelijk bij je ouders kunnen wonen in Nederland is dat er niet direct geld binnen hoeft te komen. In ieder geval niet direct een inkomen waarmee je de huur of hypotheek moet betalen. Het stemmetje: “we moeten de overwaarde sparen” verdween al vrij snel naar de achtergrond omdat ik me allesbehalve fit voelde en geen andere mogelijkheid zag. En dus hebben we de eerste maanden terug in Nederland vooral heel veel niks gedaan. Tot rust komen was best wel een prioriteit. Achteraf gezien heb ik zeker 3 maanden nodig gehad om lichamelijk en geestelijk bij te komen. Ik heb de samenloop van een fulltime baan en een traject bij de fertiliteitskliniek, ons huis verkopen, een camper kopen en op reis gaan onderschat.

Niks doen

En niks doen, niks moeten. Dat was het moeilijkste wat er bestond in de afgelopen maanden. Want wat doe je dan als je niks doet? Nou, niks dus. Maar dat ken ik helemaal niet. Ik doe nooit niks. Ik doe altijd wel iets. Hoe doe je dan niks? Uiteindelijk kwam de overgave en kon ik zijn met het niks doen. Ik mediteerde en wandelde met de hond. Geen lange wandelingen maar kleine stukjes. Ik heb een puzzel gemaakt van 1000 stukjes. En nee, niet in één keer. Ik heb er minsten 6 weken over gedaan. Jaja.. Tenminste, ik deed een poging want helemaal af is dat onding nooit gekomen. En ik schilderde op nummer een foto van onze hond. Je raadt het al, ook deze is nog niet helemaal af. Maar dat is ok. Niks doen is volgens mij vooral luisteren naar je lichaam en doen wat je in het nu nodig hebt. Het gaat niet over gisteren of volgende week maar over het nu. In dit moment. Dat klinkt makkelijker dan het is toch?

Van denken naar voelen

Wat ik door niks te doen leerde is dat er nog meer bestaat dan alleen denken. Langzaam en stukje bij beetje kwam ik erachter dat ik altijd met mijn hoofd leefde. Altijd was ik maar aan het denken en het doen. Als ik nu terugkijk op de afgelopen tijd dan zie ik mezelf als alleen een hoofd. Mijn lijf bestond een soort van niet. Dat werkt best goed in deze maatschappij, in deze tijd en het werkte ook goed op mijn werk. Alleen zou ik dat nu nooit meer willen. Door niks te doen ging ik namelijk van denken naar voelen. Klinkt vast zweverig en sprirriwirri dit. Maar dat voelen begon letterlijk met lichamelijke pijn. Alles deed zeer. Ik leek wel een oude oma. Ik ging onder behandeling bij een orthomoleculaire arts en kreeg supplementen om de balans in mijn lichaam te herstellen. Toen werd de pijn snel minder. Gewoon puur en alleen door aandacht te geven aan mijn lijf. Wat een verandering. Je zou haast kunnen zeggen dat ik als online management consultant bezig was met mijn eigen project: project ik. Ik was bezig met verbinding maken met mezelf. Met communiceren, veranderen en optimaliseren van en met mijn lichaam en geest. Het beste en meest interessantste project in mijn loopbaan tot nu toe!

Vertrouwen

Door het niks te doen leerde ik ook meer en meer om te vertrouwen op het leven en mijn gevoel. Geen baan hebben is ook even een optie. En soms best wel een hele goede optie. Als er niks is en je hebt niks dan is er ruimte voor alles. Misschien een doordenker. Maar door die ruimte voor alles ontstonden en ontstaan er mogelijkheden. Wie had ooit gedacht dat ik nu zou werken als online tutor Nederlands voor anderstaligen? Ik niet, neem dat van mij aan. Het kwam in december op mijn pad en nu, in maart, ben ik volledig volgeboekt. Ik heb leuke studenten die heel blij met mij zijn. En ik ben blij met hun. Zij helpen mij in mijn proces. Want zij kleuren en vormen mijn dagen. Verdien ik hetzelfde als in loondienst? Nee, dat niet. Maar ik krijg wel precies wat ik nodig heb. Letterlijk en figuurlijk. Dit werk laat mij voelen. De spanning van een nieuwe student of de uitdaging als ik het even niet weet. Het gevoel als mijn agenda te vol of te leeg is. Het is er allemaal. En ik heb mooie contacten. Ik deel mijn eigen uren en tijd in. Het mooiste van alles is dat ik dit werk overal kan doen. Vanuit Nederland, vanuit Italië, vanuit onze camper. Het kan gewoon overal zolang ik maar internet heb. Precies zoals ik me het online werken had voorgesteld.

En de online consultancy dan?

Dat is er natuurlijk ook nog steeds. En dat krijgt langzaam ook vorm. Maar wel op een andere manier. Het moeten en willen is er vanaf. En dus ook hier is er door de niks heel veel ruimte voor alles. Een traject met een advocaat die haar praktijk wil optimaliseren. Een offerte voor een training in de communicatie want veel online samenwerken is nog niet zo makkelijk of ondersteuning in de vorm notuleren voor een ondernemingsraad. Het ondersteunen bij het maken van een folder en de online communicatie van een stichting. Alles heel klein en overzichtelijk en zeker ook passend bij mij in deze bijzondere tijd. Worden de offertes geaccepteerd dan ga ik met alle plezier en energie aan de slag. En als ze niet geaccepteerd worden dan weet en voel ik dat het een goede offerte was en dat dit niet voor mij bestemd is. Ook hier weer het vertrouwen op het leven en de bedoeling.

De reis

Een avontuur of een reis is het zeker. Het leven. De overgang van willen naar ontvangen wat er op mijn pad komt is best groot. Maar ook heel erg waardevol. En ja, ik stap af en toe zeker nog in de valkuil dat ik over ga naar denken en willen en er later weer achterkom dat het niet zo werkt. Deze periode zou ik dan ook voor geen goud willen missen. Ik heb veel gedachten, dingen, mensen en contacten losgelaten maar er ook heel veel voor terug gekregen. Ik heb energie, voel me fijn en leef in het moment. Maar misschien nog wel het belangrijkste is dat ik thuis gekomen ben bij mezelf. Bij mijn voelen en denken en de manier waarop ik in het leven sta. En daar hoort ook bij dat we zeker weten weer op reis zullen gaan met onze camper. Zodra wij voelen dat wij daar klaar voor zijn.

Mocht jij vragen hebben over dit bericht of iets met mij willen delen voel je dan vrij om contact met mij op te nemen. Je kunt mij mailen via debby@changethehabit.nl of appen via 0031612767967. En wil je weten waar ik mijn kennis, ervaring en ondersteuning weghaal voor wat betreft mijn persoonlijk ontwikkeling neem dan eens een kijkje bij de Academie voor Innovatief Trainen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>